Επιστροφή στη Ρουμανία

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου
Sibiu – Fagaras – Rasnov – Bran – Transfagarasan – Sibiu | 420χλμ

Αυτό δεν ήταν ακριβώς το πρόγραμμα που είχαμε σχεδιάσει…Το πλάνο ήταν πώς θα πηγαίναμε μια ωραία βολτούλα ως το Brasov, θα βλέπαμε τα Κάστρα στο Rasnov και το Bran και όμορφα και ωραία θα γυρνούσαμε στο Sibiu αλλά στην πρώτη στάση, πίνοντας καφέ με φόντο το κάστρο του Fagaras τα πράγματα μπερδεύτηκαν :

Στέλιος : Κρίμα γ@μωτο που δεν θα ανεβούμε σήμερα στο Transfagarasan, γιατί είναι το γενέθλια μου και θα ήθελα να σβήσω ένα κεράκι στην κορυφή
Κοιτάζω τον Σέμπι – γυαλίζουνε τα μάτια του…
Παναγιώτης : Γίνεται να πάμε στα κάστρα και μετά στο Transfagarasan ; Εμένα δεν με πειράζει να κάνουμε μερικά χιλιόμετρα παραπάνω…
Ούτε εμένα με πειράζει για να πω την αλήθεια αλλά έχω την εντύπωση πως τα χιλιόμετρα είναι πολλά – Βγάζω το χάρτη στο τραπέζι και αρχίζω τους υπολογισμούς… Αν ήμουν μόνος με τον Σέμπι δεν θα το σκεφτόμουν παραπάνω, αλλά με τα παιδιά γνωριζόμαστε μόνο 3 ημέρες και θα μπούμε σε δρόμους που δεν έχουμε ξαναπεράσει…
Πάμε στα κάστρα Rasnov και Bran και βλέπουμε…

Στο δρόμο λοιπόν και λίγα χιλιόμετρα μετά αφήνουμε τον κεντρικό DN1 και μπαίνουμε στον DN73A που δεν έχει κίνηση, είναι πιο γραφικός και πιο απολαυστικός και μέσω της Poiana Marului μας βγάζει στο Rasnov, όπου πάμε καρφί στο parking του κάστρου.
Έχουμε χρόνο ( έτσι νομίζουμε τουλάχιστον ) οπότε αφήνουμε τις μηχανές και παίρνουμε το…τρακτέρ για το κάστρο!
Το οποίο δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασε…
[ibox type=”info”]Στο επόμενο ταξίδι σας, κανονίστε να έχετε μαζί σας κάποιον με BMW LT ! Ότι περίσσευε από εμάς – μπουφάν, κράνη κλπ – αποθηκευόταν άνετα στα…μπαούλα του Παναγιώτη. 🙂 [/ibox]
Επόμενη στάση το κάστρο Bran – το και καλά Κάστρο του Δράκουλα…Σε ακτίνα 500μ κάθε θέση parking είναι επί πληρωμή και μας ζητάν και εμάς να πληρώσουμε, παρόλο που στις πινακίδες δεν γράφει τίποτα για μηχανές!
Μπαίνω σε μια καφετέρια και ρωτάω αν τους ενοχλεί να αφήσουμε τις μηχανές ακριβώς μπροστά – No problem – και καθόμαστε για πίτσα και λεμονάδα. Ο Παναγιώτης πάει μέχρι την είσοδο το κάστρου και επιστρέφει και μόνο ο Στέλιος μπαίνει τελικά – αλλά και αυτός δεν αργεί να γυρίσει, μάλλον απογοητευμένος…
Το σκηνικό θυμίζει πανηγύρι, αλλά με όλα τα αξεσουάρ του δράκουλα σε αναμνηστικά είναι άστα να πάνε!

Ο χάρτης πάνω στο τραπέζι και συμβούλιο : Επιστροφή μέσω Brasov περίπου 140χμλ – Επιστροφή από Transfagarasan 270χλμ με 100 χλμ στροφιλίκια, 40 περίπου χιλιόμετρα εύκολου επαρχιακού και άλλα 130 χιλιόμετρα που δεν είχαμε ιδέα τι θα συναντήσουμε…
– Στέλιος : Από Transfagarasan…
– Παναγιώτης : Από Transfagarasan…
Ωραία…τους εξηγώ πως θα φτάσουμε…νύχτα, πως δεν έχουμε κάνει ξανά ένα κομμάτι του δρόμου μέχρι εκεί…Τίποτα, επιμένουν….ΟΚ, αλλά θα πρέπει να είμαστε σβέλτοι και μικρές στάσεις, προσεκτικοί κλπ…

Και ξεκινάμε προς Pitesti στον DN73. Αμέσως μετά το Bran αρχίζει ένα απίστευτος δρόμος με συνεχόμενες στροφές για 50 χιλιόμετρα – Ευτυχώς που υπάρχουν και μερικά χωριά και περνάμε σιγά ώστε να χαζέψουμε τη θέα…Πλησιάζοντας στο Campulung πέφτουμε σε κίνηση και καθυστερούμε λιγάκι καθώς είναι απίστευτο δύσκολο να προσπεράσουμε και οι ντόπιοι οδηγοί δεν βοηθούν καθόλου. Γεμίζουμε και τα ρεζερβουάρ και στρίβουμε στον DN73A, ο οποίος ναι μεν έχει ωραία χάραξη και περνάει από πολύ όμορφα μέρη, αλλά το οδόστρωμα είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση και η ταχύτητα μας πέφτει αισθητά.
Μας παίρνει κάτι λιγότερο από 1 ώρα για να κάνουμε τα σχεδόν 50 χιλιόμετρα μέχρι την Curtea de Arges, και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να φτάσουμε στο φράγμα της λίμνης Balea λίγο πριν τις 20:00…

Σύντομη στάση για ξεμούδιασμα και παρακολουθώντας τον ήλιο να χαμηλώνει πίσω από τα βουνά, ξέρουμε πως θα φτάσουμε στην κορυφή μες στο μαύρο σκοτάδι καθώς είμαστε περίπου 60χλμ μακρυά! Ξεκινάμε σβέλτα όσο έχουμε ακόμη φως και απολαμβάνουμε την διαδρομή μέσα στο δάσος, καθώς κυκλοφορούν ελάχιστα οχήματα πια. Το τελευταίο φως χάνεται καθώς ήμαστε περίπου στα μισά της ανάβασης, και κόβω ρυθμό ώστε να ανεβούμε όλοι μαζί με ασφάλεια τα τελευταία χιλιόμετρα – Ευτυχώς, γιατί και οι καλύτεροι προβολείς δεν φωτίζουν πίσω από τους βράχους στις στροφές και αν πηγαίναμε πιο γρήγορα μπορεί να τρώγαμε προβατίνα για βραδινό !
Φτάσαμε χωρίς άλλα απρόοπτα στη λίμνη Balea, που φυσικά δεν υπήρχε ψυχή, και καταφέραμε τελικά παρά τον δυνατό αέρα να ανάψουμε το κεράκι για τα γενέθλια του Στέλιου, όχι σε τούρτα αλλά σε ένα μικρό κέικ
Ωραία το κάναμε και αυτό, αλλά είχαμε ακόμη 100 χιλιόμετρα μέχρι το Sibiu και φυσικά να κατεβούμε την απότομη Βόρεια πλευρά του Transfagarasan. – Ο Σέμπι μπήκε μπροστά και μας κατέβασε όμορφα και ωραία μέχρι τον κεντρικό DN1 όπου στρίψαμε δυτικά προς το Sibiu. Δώδεκα παρά φτάσαμε στο σημείο που ενώνονται οι δύο κύριες οδικές αρτηρίες DN1 και DN7, περίπου 15 χιλιόμετρα έξω από το Sibiu και λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο καντίνες, ξενοδοχεία, εστιατόρια, βενζινάδικα κλπ. – Surreal σκηνικό, με δεκάδες νταλίκες, τσίκνα, μπύρες, γυναίκες, σκόνη και εμάς τους 4 να απολαμβάνουμε το δείπνο μας…