Ταξιδάκι…(Ιταλία – Ελβετία)

Σημερα είχαμε βάλει στόχο την κοσμική Cortina. Δεν βγήκαμε κατευθείαν στον “κεντρικό” S242 αλλά περάσαμε από μερικά χωριουδάκια στις πλαγιές του βουνού. Ο μικρός και ασήμαντος δρόμος που απλά ενώνει τα χωριουδάκια ήταν απόλαυση! Στον δρόμο υπήρχαν παντού πινακίδες για να αποτρέπουν τους μοτοσυκλετιστές να κινούνται επικίνδυνα..

Περάσαμε τη μικρή πόλη ή μεγάλο χωριό Ortisei ή St. Urlich πηγαίνοντας προς Gardena. Σιγά σιγά το τοπίο γινόταν πιο Αλπικό….

Αρχίσαμε να ανεβαίνουμε το passo Gardena…Ωραία θέα, ωραία τοπία καθαρός αέρας αλλά και πολλά αυτοκίνητα…Η μέρα ήταν Σάββατο και πολύς κόσμος ανέβαινε στο βουνό για δραστηριότητες.
Μου άρεσε που έβλεπα οικογένειες και κόσμο όλων των ηλικιών να απολαμβάνει το βουνό και την φύση.
Τον άλλο λόγο που υπήρχε κίνηση τον μάθαμε λίγο αργότερα…Την επομένη θα πραγματοποιούνταν ο ‘Μαραθώνιος των Δολομιτών” ένας ποδηλατικός αγώνας 285χλμ για τους αθλητές και με διάφορες μικρότερες αποστάσεις για όποιον ήθελε να συμμετάσχει!!

Απίθανες στροφές και καλή άσφαλτος στο κατέβασμα του Passo Gardena προς Corvara in Badia. Σιγά σιγά ο αριθμός των μοτοσικλετιστών μεγάλωνε…Τα τοπία μοναδικά! Άραγε νοικιάζεται κανένα από αυτά τα σπίτια στις πλαγιές?

Δυστυχώς με τόσο κόσμο στο δρόμο δεν ήταν δυνατό να μην συμβεί κάτι….
Δεν είδαμε τι ακριβώς έγινε αλλά στην αριστερή άκρη της φωτο επάνω είναι το ατύχημα….
Ποδηλάτης ήταν, ευτυχώς δεν χτύπησε άσχημα….

Κατεβαίνουμε λίγο ακόμη προς Arabba…Και αρχίζουμε να ανεβαίνουμε προς το passo Falzagero στον S48 πια, με παρέα πολλές μηχανές. Συνεχίζοντας προς Cortina περάσαμε από αυτό εδώ το μέρος όπου σταμάτησα, και ετοιμάστηκα να πάρω το δρομάκι πάνω από το γεφυράκι…Ευτυχώς η Χρύσα είδε την πινακίδα την τελευταία στιγμή…Ούτε τα ποδήλατα δεν επιτρέπονται!!

Λιγα χλμ πριν την Cortina υπάρχουν αρκετα σημεία με πολύ ωραία θέα. Και η πόλη είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Αρκεί να μην πεινάς…..Και εμείς πεινούσαμε, οπότε αφήσαμε την περιήγηση και καθίσαμε σε μια πιτσαρία στο κέντρο της πόλης.

Επιστροφή πάλι από το Passo Falzarego όπου θα σταματούσαμε για καφεδάκι…
Μπροστά στα μαγαζιά πολύς κόσμος και αποφασίζω να αφήσω την μηχανή απέναντι για να μπορώ με άνεση να χαζεύω. Πριν βγάλω το κράνος ακούω ένα δυνατό βουητό και ένα περίεργο ρεύμα αέρα…Τι στο καλό?
Βγάζοντας το κράνος ακούω καθαρά και σε δευτερόλεπτα βλέπω ένα ελικόπτερο πολύ χαμηλά πίσω από τα μαγαζιά…Σε ελάχιστο χρόνο έχει προσγειωθεί λιγότερο από 100μ μακρυά μας..
Κάτι σαν Ε.Κ.Α.Β αλλά με πλήρη εξοπλισμό ακόμη και ορειβατικό…
Το επόμενο λεπτό 5 διασώστες τρέχανε προς τα μαγαζιά

Ήταν εκδρομή…4 φίλοι με σκούτερ….δεν έπεσε…δεν είχε ατύχημα…..
Σταματημένοι ήταν για καφέ……
Η καρδιά του δεν άντεξε.
Ήπια έναν cappuccino και πήρα δυο βαθιές ανάσες….
Πάμε παρακάτω….

Πήραμε πάλι τον δρόμο για Arabba και από εκεί για Canazei ώστε να περάσουμε το Passo Pordoi..
Η Χρύσα ενθουσιάστηκε με τους δείκτες και φωτογράφησε αρκετούς…Σειρά είχε το Passo Sella.
Πριν την Canazei στρίψαμε δεξια στον SS242 προς Val Gardena και Sella. Διαφορετικό τοπίο αλλά εξίσου εντυπωσιακό…Σταματήσαμε 500μ πριν το passo να βγάλουμε μερικές φωτό..

Μείναμε στο ίδιο Β&Β στο Laion.
Οι ιδιοκτήτες είναι Ναπολιτάνοι που βρέθηκαν στον Βορρά – Φιλικότατοι και πολύ εξυπηρετικοί (η μηχανή μπήκε στο κλειστό γκαράζ) μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις

Σήμερα έχουμε στόχο την Ζυρίχη…
Το χρωστάω στην Χρύσα από όταν τελευταία στιγμή δεν μπόρεσε να έρθει σε ένα προηγούμενο ταξίδι και πήγα με έναν φίλο, τρία χρόνια πριν και …αεροπορικώς.
Στον SS12 λοιπόν ως το Bolzano και από εκεί στον SS38 για το Merano. Συνεχίζοντας στον SS38 μπαίνουμε στην Val Venosta και συνεχίζουμε….

– Μωρό μου σε πειράζουν λίγες στροφούλες?
– Όχι, γιατί?
– Τίποτα….
Στο Spondigna λοιπόν αριστερή στροφή…..και…
Και αυτό στο βάθος είναι το passo Stelvio….

Πράσινο, ρυάκια και απαλές στροφές στα επόμενα χλμ. Να και οι πρώτες δύσκολες στροφές….Να μην ξεχνάμε το βάρος…Ο δρόμος ανεβαίνει και στενεύει..και γίνεται πιο όμορφος!

Μια σύντομη στάση…..Μερικά πράγματα είναι περίεργα….Κόλλησε η memory card μόλις φύγαμε από εδώ…χασαμε όλο το ανέβασμα του Stelvio. Ευτυχώς βρήκα να αγοράσω άλλη στη κορυφή!. Χαμός από μοτοσυκλέτες κάθε είδους και μεγέθους..Κάποιοι κάνουν ski (Είναι 29/6). Καθίσαμε αρκετή ώρα χαζεύοντας τον κόσμο που ερχόταν και έφευγε…Φάγαμε και ένα λουκάνικο με λάχανο υποτιμώντας τις παρενέργειες…Ήπιαμε και ένα καφεδάκι με την μπαγκαζιέρα σε ρόλο τραπεζιού..

Πήραμε να κατηφορίζουμε την άλλη πλευρά του Stelvio αλλά είπαμε προορισμός η Ζυρίχη και μετά από μερικά χλμ στρίβουμε δεξιά και μπάινουμε στην Ελβετία…Το Ιταλικό φυλάκιο είναι καφετέρια και το Ελβετικό…εστιατόριο. Πηγαίνουμε προς Santa Maria και ακόμη και σήμερα δεν έχω ξεκαθαρίσει πως λέγεται το πέρασμα…Αλλού το γράφει St maria και αλλού Umbrail Pass…Αλλά μικρή σημασία έχει, γιατί η διαδρομή είναι καταπληκτική. Ο χωματόδρομος ήταν μόνο 5-6χλμ, μετά ακολουθούσε ενα απίστευτο κατέβασμα με κλειστές στροφές μέσα σε πυκνό δάσος…Βγαίνοντας από το δάσος ο δρόμος άνοιγε λίγο και φτάνεις στο St. Maria.

Συνεχίσαμε στον επαρχιακό 28 προς Ofenpass. Οι δρόμοι ήταν γεματοι μεγάλα BMW….Μετά από μια συντομη στάση για βενζίνη στη Zernez ακολουθήσαμε το ποτάμι μέχρι το Susch. Από εκέι κατευθυνθήκαμε προς το Davos μέσω του Fluela pass.Θέλαμε να κάτσουμε για ένα καφέ, αλλά δύο λεπτά μετά από εμάς έφτασε από την αντίθετη κατεύθυνση ένα λεωφορείο με ΚΑΠΗ (ή τα αντίστοιχα Ελβετικά) και γέμισαν το καφέ..Μάλλον κάνανε “tour of the passes”!

Στο Davos παραλίγο να είχαμε τρεχάματα…Κάναμε βόλτα στην πόλη και είδα πως φτάναμε στην έξοδο αλλά δεν είχε κάπου να κάνω αναστροφή…κίνηση ελάχιστη…κάνω δεξιά σε ένα στενό, αναστροφή στο στενό και περιμένω στο φανάρι….Πράσινο, και σαν κύριος κάνω αριστερά και επιστρέφω προς το κέντρο…όταν αρχίζουν τα φώτα και οι χειρονομίες από απέναντι! Κάνω στην άκρη και κοιτάζω…μα έχει κάτω διπλή διαχωριστική….περνάει και ένα λεωφορείο προς την δική μου κατεύθυνση..τι σκ@τ@?
Την απάντηση μου δίνει περαστικός: Είναι μονόδρομος αλλά τα λεωφορεία πηγαίνουν ανάποδα.
Πάλι καλά…
Βγαίνουμε από την πόλη και πηγαίνουμε προς Klosters…από τυπικούς Ελβετικούς δρόμους..Ο δρόμος ακολουθεί μια πανέμορφη κοιλάδα και μας βγάζει στο Landquart όπου μπαίνουμε στην Εθνική…Μετά από λιγο κάνουμε υποχρεωτική στάση…Το λουκάνικο το λάχανο και ο καφές τελικά δεν είναι καλός συνδυασμός!!! Σταματήσαμε στην Heidiland κατι σαν ΣΕΟ, οπου είχε και αυτο το ρολόι με την Haidi,τον Peter και την κατσικα που λυπαμαι αλλά δεν γνωρίζω το όνομα..

Η διαδρομή ώς την Ζυρίχη πέρασε άνετα χαζεύοντας τα τοπία και μόλις φτάσαμε στην λίμνη της Ζυρίχης, πήραμε τον παραλίμνιο δρόμο στην νότια πλευρά ως την πόλη. Μπαίνοντας στην πόλη ταλαιπωρηθήκαμε λίγο γιατί πολλόι δρόμοι ήταν κλειστοί, λόγω των εκδηλώσεων για το EURO – ήταν η βραδιά του τελικού…Το βράδυ βγήκαμε βόλτα…η περιοχή στο κέντρο της πόλης ήταν γεμάτη κόσμο λόγω του αγώνα, έτσι χωθήκαμε στα σοκάκια…

Η επόμενη μέρα ήταν ημέρα χαλάρωσης…Χωρίς μηχανή λοιπόν περιπλανηθήκαμε στην Ζυρίχη και τα περίχωρα….Κάναμε και βόλτα με το καραβάκι…Στο κέντρο της Ζυρίχης μένουν σχετικά λίγοι. Οι περισσότεροι μένουν στα προάστια και χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Καλύτερα να μην πω για το πόσο οργανωμένα και αποτελεσματικά είναι….Στον ποταμό Limmat που διασχίζει μέρος της πόλης υπάρχουν εξέδρες και ο κόσμος κάνει ηλιοθεραπεία και μπάνιο. Από την προηγούμενη επίσκεψη μου θυμόμουν ότι η θερμοκρασία του νερού είναι χαμηλή αλλά η Χρύσα επέμενε να πάμε για μπάνιο…Ώσπου δοκίμασε πρώτα το νερό….

Στο Zug πήγαμε περισσότερο για να δούμε την παλιά πόλη, αλλά φύγαμε σχετικά νωρίς. Για την επιστροφή, πήραμε πάλι επαρχιακούς και ευτυχώς, γιατί φτάνοντας στην πόλη υπήρχε ένα τεράστιο μποτιλιάρισμα…Χωρίς βαλίτσες και με τον τρόπο που οδηγούν οι Ελβετοί…ξεμπερδέψαμε εύκολα!