Ρουμανία..στα γρήγορα

Ημέρα 3η | 12 Ιουλίου ’12
Sibiu – Sigisoara – Fagaras – Transfagarasan – Pitesti | 370χλμ

Σήμερα το πρόγραμμα είχε Sigisoara και αν προλαβαίναμε Brasov & Bran και μετά Transfagarasan. Ο θείος του Sebi το θεώρησε απίθανο να τα προλάβουμε όλα και εμείς είπαμε να το δοκιμάσουμε.
Δεν είχαμε σκοπό να πάμε Sigisoara από τον κεντρικό – γίνονταν και έργα – οπότε πολύ εύκολα βγήκαμε στο δρόμο για Agnita (DJ106) – έναν ωραίο και καλοστρωμένο επαρχιακό που περνούσε από όμορφα τοπία και χωριά.
Καθώς σκοπεύαμε να επιστρέψουμε μέσω Agnita, στρίψαμε αριστερά στο μικρό χωριό Bargis για να βρούμε κοφτά, αλλά την πατήσαμε λιγάκι, καθώς ο δρόμος δεν ήταν και στην καλύτερη κατάσταση. Ακόμη χειρότερα, στην διασταύρωση που θέλαμε να πάμε αριστερά καθώς ο χάρτης έδειχνε κεντρικό δρόμο συναντήσαμε ένα σύννεφο σκόνης που σήκωναν αυτοκίνητα και φορτηγά – Ναι, ήταν αρκετά χιλιόμετρα πιο κοντά, αλλά χωματόδρομος με κίνηση, οπότε συνεχίσαμε προς Medias, κάνοντας μια μικρή στάση για φωτογραφίες και μπαταρίες…

Στο Medias σταματήσαμε για βενζίνη και να δροσιστούμε, και βγαίνοντας από την πόλη αρχίσαμε το σταμάτα – ξεκίνα λόγω των έργων. Κατά τα άλλα ο δρόμος είναι συμπαθητικός και περνά από μερικά πολύ όμορφα χωριά με εντυπωσιακές εκκλησίες.
Στη Sigisoara πήγαμε κατ’ ευθείαν για το κάστρο, και μιας και δεν θέλαμε να περπατήσουμε είπαμε να ανεβούμε με τις μηχανές. Στο ταμείο δεχόταν μόνο μετρητά σε RON και δεν είχαμε καθόλου, οπότε χάσαμε 20 λεπτά μέχρι να πάμε στο ATM και πίσω..
Παρκάραμε σε μια ήσυχη γωνιά και χωριστήκαμε – Ο Γιάννης με το Sebi θα ανέβαιναν την σκεπαστή σκάλα μέχρι επάνω και δεν είχα καμία όρεξη να ακολουθήσω με τις μπότες, οπότε έριξα μια ματιά τριγύρω:

Συνεχίσαμε προς το Apold – γνωστό για την οχυρωμένη εκκλησία του και από εκεί νότια προς Agnita ώστε να βγούμε στο Fagaras.
Στο επόμενο χωρίο την πατήσαμε κανονικά…Η πινακίδα “Fagaras 38km” στα αριστερά ήταν βολική, γιατί από τον δρόμο που είχαμε σχεδιάσει θέλαμε κοντά στα 60 χλμ. Σταμάτημα, άνοιγμα χάρτη και συμβούλιο : Ο χάρτης το δείχνει άσφαλτο με 4-5χλμ χωματόδρομο οπότε γιατί όχι;

Η άσφαλτος τελείωσε αμέσως μετά το επόμενο χωριουδάκι – δεν είχαμε κάνει ούτε 5 χλμ. Φυσικά, δεν δώσαμε σημασία στους χωρικούς που μας κοιτούσαν περίεργα και τώρα είμαι σίγουρος πως γελούσαν πίσω μας και συνεχίσαμε στον στρωμένο με χαλίκι δρόμο που χωρούσε μόνο ένα αυτοκίνητο.

Τα επόμενα 20 χιλιόμετρα ήταν βασανιστικά, καθώς ήταν χωματόδρομος σε άσχημη κατάσταση με πολλές φυτευτές πέτρες, και φοβόμασταν για τα τελείως street λάστιχα του TDM αλλά μας αντάμειψαν με εκπληκτικές εικόνες από τα μικρά χωριά που περάσαμε!
10 λεπτά αργότερα, σταματούσαμε για καφέ απέναντι από το κάστρο του Fagaras

Συμβούλιο πάνω από τον χάρτη και η απόφαση είναι κοινή : Πάμε πρώτα για το Transfagarasan και αν έχουμε χρόνο μετά, ανεβαίνουμε προς το Bran. Ξεκινάμε προς Sibiu και 30χλμ αργότερα στρίβουμε αριστερά και σταματάμε για την κλασική φωτογραφία στην αρχή του DN7C

Ο καιρός στο μεταξύ μας παίζει άσχημα παιχνίδια, καθώς τα βουνά Fagaras είναι σκεπασμένα με βαριά σύννεφα και η ατμόσφαιρα μυρίζει βροχή και μόνη ελπίδα μας ο δυνατός αέρας που διώχνει τα σύννεφα προς τα ανατολικά και καθαρίζει τον ουρανό στα δεξιά μας.
Τα πρώτα 10 χιλιόμετρα περνάνε χαλαρά καθώς περνάμε έναν-δυο οικισμούς και μερικά ξενοδοχεία και μπαίνουμε στο δάσος, όπου αρχίζει μια καταπληκτική ανάβαση με κλειστές αλλά καλοσχεδιασμένες στροφές. Λίγα λεπτά αργότερα φγαίνουμε από το δάσος και αντικρίζουμε για πρώτη φορά τον καταράκτη Balea και την υπόλοιπη ανάβαση.

Η υπόλοιπη ανάβαση μέχρι την κορυφή είναι εντυπωσιακότατη αλλά δυστυχώς για μας πολλά κομμάτια ήταν βρεγμένα, χωρίς αυτό όμως να μας χαλάσει την διάθεση. Σταματήσαμε 2-3 φορές για φωτογραφίες, πριν παρκάρουμε με θέα την αλπική λίμνη Balea.

Χαζέψαμε την κίνηση, δοκιμάσαμε λουκάνικα και σουτζουκάκια στην τοπική καντίνα, βγάλαμε μερικές φωτογραφίες ακόμη και συνεχίσαμε μπαίνοντας στο τούνελ που μας πέρασε στην άλλη πλευρά του βουνού, όπου η συνέχεια της διαδρομής αποκαλύφθηκε στα μάτια μας : Απίθανο σκηνικό με αλπικό τοπίο και συνεχόμενες ανοιχτές φουρκέτες μέχρι όπου φτάνει το μάτι !

Κατεβήκαμε στα γρήγορα και φτάσαμε στο βάθος της κοιλάδας, όπου μας περίμενε μια έκπληξη : Ο δρόμος συνέχιζε δίπλα στο ποτάμι με αμέτρητες συνεχόμενες στροφές μέσα στο δάσος και σύντομα δίπλα στην λίμνη για χιλιόμετρα και χιλιόμετρα! Για την ακρίβεια 45 χιλιόμετρα μέχρι το φράγμα της λίμνης Vidraru!
Κάναμε ένα διάλειμμα στο φράγμα και συνεχίσαμε λίγο πιο χαλαρά τα επόμενα 5 χιλιόμετρα, μέχρι το Κάστρο Poenari, ένα από τα κάστρα του Vlad του 3ου. Τα 1480 σκαλοπάτια δεν μας φάνηκαν και πολύ καλή ιδέα και το αφήσαμε για την επόμενη φορά 🙂
Λίγο πιο κάτω βρίσκεται ένα συμπαθητικό ξενοδοχείο με την ονομασία Dracula…

Τα επόμενα 25 χιλιόμετρα εως την Curtea de Arges τα κάναμε χαλαρά, χαζεύοντας τα χωριά με τα πολυάριθμα ενοικιαζόμενα δωμάτια, τα camping και τους ντόπιους που ασχολούνταν αμέριμνοι με τις γεωργικές και κτηνοτροφικές τους εργασίες, καθώς ο δρόμος ακολουθούσε την ροή του ποταμού. Στην Curtea de Arges χαιρετηθήκαμε με ένα μεγάλο γκρουπ μηχανών από Βουλγαρία, και συνεχίσαμε για το Pitesti, ώστε να “κόψουμε” λίγα από τα χιλιόμετρα της επόμενης ημέρας

Στο Pitesti το σκηνικό ήταν διαφορετικό – ειδικά στο κέντρο, με ακριβά αυτοκίνητα και μοντέρνα μαγαζιά. Βρήκαμε πολύ εύκολα ξενοδοχείο ακριβώς δίπλα στο κέντρο και σύντομα περπατούσαμε στον κεντρικό πεζόδρομο με τα McDonalds, τα KFC, αρκετά μπαράκια και πολύ κόσμο. Οι νεαροί της παρέας το τράβηξαν λίγο παραπάνω και δεν ξέρω τι ώρα γύρισαν στο ξενοδοχείο…