Ρουμανία..στα γρήγορα

Ημέρα 4η | 13 Ιουλίου ’12
Pitesti – Θεσσαλονίκη | 700χλμ

Μια και είχαμε αρκετά χιλιόμετρα μπροστά μας, κατά τις 9 ήμασταν στο δρόμο για Craiova. Ο δρόμος είχε αρκετή κίνηση αλλά ήταν άνετος και περνούσε από συμπαθητικά τοπία, οπότε κάνοντας μόνο μια μια σύντομη στάση για καύσιμα φτάσαμε γρήγορα στην Slatina, όπου σταματήσαμε για λίγο σε ένα φαρμακείο για μια παραγγελία από Ελλάδα. Ο τοπικός τροχαίος δεν εκτίμησε την ιδέα μου να παρκάρουμε πάνω στο πεζοδρόμιο όσο περιμέναμε, και αφού μας έκραξε, παρκάραμε στην ακρη του δρόμου, αχρηστεύοντας τη μια λωρίδα κυκλοφορίας. Μετά από αυτό, κούνησε το κεφάλι του και έφυγε ευχαριστημένος!!

Περάσαμε τον ποταμό Olt και λίγο μετά στρίψαμε αριστερά ( νότια ) προς Caracal, μια μικρή πόλη που χωρίς να καταλάβω γιατί είχε πολύ έντονη κίνηση και πολυκοσμία στους δρόμους! Μια και χάσαμε τον δρόμο που θέλαμε να πάρουμε για να κόψουμε δρόμο δεν χάσαμε χρόνο γυρίζοντας πίσω αλλά συνεχίσαμε στον πιο κεντρικό για Corabia, όπου στρίψαμε δεξιά προς Bechet – το Ρουμανικό λιμάνι απέναντί από το Oryahovo. Η διαδρομή ήταν παράλληλα με τον Δούναβη, ανάμεσα σε χωράφια, τα οποία όσο πλησιάζαμε προς το Dabuleni ήταν σχεδόν αποκλειστικά μποστάνια με καρπούζια και πεπόνια. Το τι γινόταν από κάρα και φορτηγά που τα πουλούν λίγο μετά το χωριό δεν περιγράφεται!

Στο λιμάνι για μια ακόμη φορά ο έλεγχος ήταν στιγμιαίος, και κάνοντας ελιγμούς ανάμεσα στα φορτηγά βρεθήκαμε στην πρώτη σειρά την στιγμή που έβγαινε από το ferry το τελευταίο όχημα – Ο τέλειος συγχρονισμός!

Ο ξινός Εγγλέζος με το 990 Adventure δεν καταδέχτηκε ούτε να μας μιλήσει, σε αντίθεση με τους εργάτες του ferry που μας θυμόταν από το πέρασμα μας 3 ημέρες πριν! Τον γράψαμε λοιπόν και εμείς κανονικά 🙂 ( αν και ακόμη δεν κατάλαβα πως ενώ έφυγε πριν από εμάς, βάλαμε βενζίνη και πηγαίναμε πολύ νορμάλ, μας πέρασε την ώρα που πίναμε καφέ λίγο μετά την Mezdra…)
Γύρω στις 13:30 είχαμε περάσει και το Βουλγαρικό τελωνείο. Σταματήσαμε λίγο μετά το Oryahovo για βενζίνη και νερό και κάναμε το πλάνο : 360χλμ για τον Προμαχώνα, θα προσπαθούσαμε να το κάνουμε με δύο στάσεις, όπως και έγινε – μία μετά την Mezdra και μία λίγο μετά την Σόφια. Στην διαδρομή επιβεβαιώθηκαν και οι υποψίες μας ότι η Βουλγάρικη βενζίνη είναι ανώτερη από την Ελληνική και οι αντλίες δεν κλέβουν : Έβαλα βενζίνη στο GS μετά από 340χλμ (που περιελάμβαναν σταθερή οδήγηση με 110-120, οδήγηση με 1-2α για αρκετά χιλιόμετρα στον “περιφεριακό” της Σόφιας και αμέτρητα κατεβάσματα / επιταχύνσεις προσπερνώντας στο δρόμο Σόφια – Προμαχώνας) ένω το trip computer έδινε τουλάχιστον άλλα 45χλμ!

Δώσαμε τα τελευταία λέβα στο βενζινάδικο, περάσαμε το σύνορα χωρίς καθυστέρηση και 1 ωρίτσα αργότερα χωρίζαμε στον περιφεριακό της Θεσσαλονίκης
Και τώρα ;

Επειδή μας άρεσε, είναι σχετικά κοντά και οικονομικά, τώρα ετοιμαζόμαστε να ξαναπάμε – πιο χαλαρά φυσικά ( για μια εβδομάδα ) και οργανωμένα.